مردی با کشک قیطران به مریخ سفر کرد

بسیاری از مردم کشک را با ماست اشتباه می گیرند یا برعکس برخی پروبیوتیک را به عنوان نام دیگر ماست می دانندT سپس برخی معتقدند که ماست غلیظتر از کشک است و این تنها تفاوت است.

برای کمک به تمایز بین این سه کشک قیطران و ماست و پروبیوتیک سرآشپز کونال کاپور اخیراً یک ویدیوی جالب را به اشتراک گذاشته است که در آن همه چیز را ساده کرده است.

برای تهیه کشک ابتدا شیر را بجوشانید و بگذارید تا دمای 30-40 درجه سانتیگراد خنک شود و سپس یک قاشق کشک اضافه کنید. اکنون کشک دارای باکتری های اسید لاکتیک به نام “لاکتوباسیلوس” است که به همین دلیل باکتری ها در شیر تکثیر می شوند.

در چند ساعت شیر ​​را تخمیر می کند تا کشک شود. وقتی باکتری موجود در کشک زنده به روده ما می رسد، فواید سلامتی به ما می دهد. با این حال کشک و قدرت باکتریایی آن از خانه به خانه دیگر متفاوت است و ممکن است زنده به روده برسد یا نرسد.

ماست نیز به همین صورت درست می شود، اما تخمیر شیر با افزودن دو سویه دیگر از باکتری به نام های لاکتوباسیلوس بولگاریس و استرپتوکوک ترموفیلوس انجام می شود.

افزودن این دو باکتری هم کیفیت و هم کمیت مناسب باکتری ها را در ماست تضمین می کند. اینها باکتری‌های خوبی هستند که توسط دانشمندان در آزمایشگاه‌هایشان رشد می‌کنند و تضمین می‌کنند که زنده به روده می‌رسند و فواید سلامتی مانند هضم را ارائه می‌کنند.

محصولی پروبیوتیک نامیده می شود که حاوی سویه خاصی از باکتری های زنده باشد. ماست پروبیوتیک از باکتری های زنده مقاوم به اسید معده، صفرا و شیره پانکراس ساخته می شود. زنده به روده می رسد و هنگامی که به مقدار مشخص مصرف شود فواید سلامتی را به همراه دارد.

علاوه بر فرآیند تشکیل کشک، از این فعالیت می توان برای بحث در مورد روابط علم و جامعه نیز استفاده کرد. به عنوان مثال، آیا علم محدود به آزمایشگاه است؟ آیا افرادی که هیچ آموزش حرفه ای در علم ندارند نیز می توانند با روش علمی در زندگی روزمره خود درگیر شوند؟

دیدگاه شما با موفقیت ثبت شد.

نظرتان را ثبت نمایید.

شماره همراه شما منتشر نخواهد شد.